Een meisje van 14 is een poosje begeleid door jeugdzorg, maar inmiddels gaat het veel beter met haar. Daarom is deze professionele hulp niet meer passend.Ze heeft nog wel behoefte aan een uitlaatklep om te praten over situaties die ze nog lastig vindt, bijvoorbeeld in het contact met haar vriendinnen of thuis.Wie wil er zo nu en dan tijdens een wandeling een luisterend oor voor haar zijn? Of gaat bijvoorbeeld een keer een ijsje met haar eten?